Groen siliciumcarbide en zwart siliciumcarbide: diepgaande verschillen die verder gaan dan de kleur.
Op het uitgestrekte gebied van industriële materialen,groen siliciumcarbideEnzwart siliciumcarbide Ze worden vaak samen genoemd. Beide zijn belangrijke schuurmiddelen die worden vervaardigd door middel van smelten bij hoge temperaturen in weerstandsovens met grondstoffen zoals kwartszand en petroleumcokes, maar hun verschillen gaan veel verder dan de kleurverschillen aan de oppervlakte. Van de subtiele verschillen in grondstoffen tot de uiteenlopende prestatiekarakteristieken en de enorme verschillen in toepassingsscenario's: deze verschillen hebben samen de unieke rol van beide in de industrie bepaald.
1. Het verschil in zuiverheid van de grondstoffen en kristalstructuur bepaalt de verschillende eigenschappen van de twee.
Groen siliciumcarbideHet wordt gemaakt van petroleumcokes en kwartszand als belangrijkste materialen, waaraan zout wordt toegevoegd voor de raffinage. Door dit proces wordt het gehalte aan onzuiverheden zoveel mogelijk geminimaliseerd en vormt het kristal een regelmatig hexagonaal systeem met scherpe randen en hoeken. De verwerking van de grondstoffen voor zwart siliciumcarbide is relatief eenvoudig en er wordt geen zout toegevoegd. De onzuiverheden zoals ijzer en silicium die in de grondstoffen achterblijven, zorgen ervoor dat de kristaldeeltjes een onregelmatige vorm hebben en afgeronde en stompe randen en hoeken.
2. Verschillen in grondstoffen en structuren leiden tot verschillende fysische eigenschappen van de twee.
Wat betreft hardheid, de Mohs-hardheid vangroen siliciumcarbideGroene siliciumcarbide heeft een hardheid van ongeveer 9,5, na diamant de hoogste, en kan materialen met een hoge hardheid bewerken; zwarte siliciumcarbide heeft een hardheid van ongeveer 9,0, met een iets lagere hardheid. Qua dichtheid heeft groene siliciumcarbide een dichtheid van 3,20-3,25 g/cm³ en een dichte structuur; zwarte siliciumcarbide heeft een dichtheid van 3,10-3,15 g/cm³ en een relatief losse structuur. Wat de prestaties betreft, heeft groene siliciumcarbide een hoge zuiverheid, goede thermische en elektrische geleidbaarheid en een hoge temperatuurbestendigheid, maar het is bros en breekt gemakkelijk af; zwarte siliciumcarbide heeft een iets lagere thermische en elektrische geleidbaarheid, een lagere brosheid en een hogere weerstand tegen deeltjesinslagen.
3. Prestatieverschillen bepalen de toepassingsfocus van de twee.
Groen siliciumcarbide heefthoge hardheidHet is een slijpmiddel dat scherpe deeltjes produceert en goed geschikt is voor de bewerking van materialen met een hoge hardheid en lage taaiheid: in de non-metallische sector kan het worden gebruikt voor het slijpen van glas, het snijden van keramiek, het bewerken van halfgeleidersiliciumwafers en het polijsten van saffier; in de metaalbewerking heeft het uitstekende precisieprestaties voor materialen zoals hardmetaal en gehard staal en wordt het veel gebruikt in producten zoals slijpschijven en doorslijpschijven. Zwart siliciumcarbide is voornamelijk geschikt voor de bewerking van materialen met een lage hardheid en hoge taaiheid en is geschikt voor de bewerking van non-ferrometalen en vuurvaste materialen zoals gietijzer, koper en aluminium. In ruwe omgevingen zoals het ontbramen van gietstukken en het verwijderen van roest van staal is het vanwege zijn hoge kosteneffectiviteit een veelgebruikte keuze in de industrie geworden.
Hoewel groen siliciumcarbide enzwart siliciumcarbideHoewel ze tot het siliciumcarbide-materiaalsysteem behoren, verschillen hun fysische en chemische eigenschappen en toepassingskenmerken aanzienlijk. Met de voortdurende innovatie in materiaalkunde en procestechnologie wordt verwacht dat groen siliciumcarbide en zwart siliciumcarbide een bredere toepassing zullen vinden in hightech-sectoren zoals de halfgeleiderproductie, precisieslijpen en nieuwe energie, en zo een belangrijke materiaalondersteuning zullen bieden voor de hoogwaardige ontwikkeling van de moderne industrie.